เล่าปี่ ไม่แค่ใช้มุก “พระเจ้าอา” เป็นบันไดไต่เต้าขึ้นเป็นหนึ่งในผู้นำสามก๊ก เท่านั้นหรอกนะครับ…กระทั่งชื่อลูกชาย…ก็ยังตั้งเป็นธงนำชัย…ฝันไกล จะต้องไปให้ถึง
ท้ายคำถามที่ 6 ใน 101 คำถามสามก๊ก (หลี่ฉวนจวิน และคณะ ถาวร สิกขโกศล แปล สำนักพิมพ์มติชน พ.ศ.2556) มีความรู้ต่อเนื่อง ลูกเล่าปี่สองคน ทำไมชื่อ เล่าฮองคนหนึ่ง เล่าเสี้ยนคนหนึ่ง?
เรื่องที่แฟนๆสามก๊กรู้กันแล้ว เล่าเสี้ยนเป็นลูกเล่าปี่ ที่เกิดจากกำฮูหยิน ระหว่างการศึกวุ่นวาย บิฮูหยิน ผู้เลี้ยงดูเล่าเสี้ยนโดดบ่อตาย จูล่งช่วยเล่าเสี้ยนหนีรอดออกมาได้ ตอนนั้นเล่าเสี้ยนจึงเป็นลูกคนเดียว
อีกทั้งภรรยาเล่าปี่ไม่ว่ากี่คนต่อกี่คน ก็ล้วนแต่เป็นหมัน
หากเอาไปเทียบกับโจโฉ โจโฉมีลูกมาก เฉพาะลูกชาย 25 คน โจโฉรุ่งเรือง เจริญคน ลูกหลานคับคั่ง มุมนี้เล่าปี่ด้อยกว่า ปมด้อยนี้ เล่าปี่ดูจะรู้แก่ใจ จึงรับบุตรบุญธรรมไว้คนหนึ่ง
นิยายสามก๊กบทที่ 36 เล่าว่า เมื่อเล่าปี่เข้าเมืองห้วนเสีย เห็นเค้าฮอง ลูกของพี่จากสาวเล่าปิด เจ้าเมือง น่ารัก จึงออกปากขอไว้เป็นบุตรบุญธรรม
แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่ เป็นเล่าฮอง
นี่ว่ากันตามนิยายที่เป็นเรื่องที่ล่อกวนตงแต่งเติม แต่เรื่องนี้ก็สอดคล้องกับเรื่องจริง ที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ แสดงให้เห็นชัดเจน เล่าปี่มีความกังวลเรื่องมีลูกน้อย
แม้มีลูกสองคน แต่ก็เป็นเรื่องเหมือนบังเอิญ ชื่อลูก ทั้งเล่าฮองและเล่าเสี้ยน เอาคำ ฮอง คำ เสี้ยน มารวมกัน แล้วหมายถึง การเซ่นสรวงบูชาฟ้าดิน
ซึ่งมีความสัมพันธ์กับครั้งฉินสื่อหวงตี้ และเมื่อครั้งฮั่นอู่ตี้ รวมจักรวรรดิจีนสำเร็จ
เหตุการณ์สองครั้งนั้น มีการไปทำพิธีเซ่นสรวงฟ้าดินที่ภูเขาไท่ซาน พระราชพิธีใหญ่
…
เริ่มด้วยพูนดินขึ้นเป็นฐานตั้งมณฑลพิธีบนยอดภูเขาน้อย หน้าภูเขาไท่ซาน เรียกว่า ฮอง ปรับพื้นที่เป็นฐานมณฑลพิธีกราบไหว้บูชาฟ้าดิน เรียกว่า เสี้ยน รวมกันเรียก ฮองเสี้ยน
แต่โบราณกษัตริย์ผู้ถือว่าได้รับอาณัติจากสวรรค์มาปกครองแผ่นดิน จะทำพิธีนี้ เพื่อตอบแทนพระคุณฟ้าดิน
ปีแรกรัชศกหยวนเฟิง พระเจ้าฮั่นอู่ตี้ประพาสบูรพา ถึงมหาบรรพตไท่ซาน ทำพิธีฮองเสี้ยนเซ่นสรวงฟ้าดิน ครั้งนั้นซือหม่าถันบิดาของซือหม่าเซียน ผู้เขียนพระราชพงศาวดารสื่อจี้ ป่วยอยู่ที่เมืองลั่วหยาง
ไม่ได้ตามเสด็จร่วมพิธี ตรอมใจตาย
เห็นได้ว่ากิจกรรมนี้เป็นพระราชพิธีสำคัญมาก ผู้ได้เข้าร่วมถือว่าเป็นเกียรติยศอย่างสูงยิ่ง
ผู้คนในสมัยนั้น มีความเชื่อเรื่องนี้ ชื่อลูกสองคนของเล่าปี่ รวมกันมีความหมาย เป็นกำลังใจอย่างแรงกล้า
เล่าปี่นั้นหวังอย่างยิ่ง วันหนึ่งจะสามารถเป็นจักรพรรดิ ทำพิธีฮองเสี้ยน เซ่นสรวงฟ้าดิน ได้เช่นเดียวกับจักรพรรดิฉินสื่อหวงตี้ และจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้
ไม่ว่าเรื่องนี้น้ำหนักความจริงจะมีมากน้อย…แต่ก็สอนให้คนรุ่นหลังรู้ว่า คนที่จะขึ้นเป็นผู้นำนั้น ต้องใช้ทุกอย่าง ใช้ฝีมือความสามารถเต็มที่แล้ว ยังต้อง“เล่นของ” กระทั่งชื่อ ก็ต้องตั้งชื่อนำร่องเป็นตัวช่วย
แต่กระนั้น เล่าปี่ก็ไต่เต้าได้แค่ เป็นผู้นำก๊กเดียว ยืนระยะราชวงศ์ได้ชั่วอายุเล่าเสี้ยนบุตรชาย
เล่าปี่ยังไม่ได้พิสูจน์ว่า ได้อาณัติจากสวรรค์ บุญบารมียังไม่ถึงจะมีพระราชพิธีเซ่นสรวงบูชาฟ้าดิน
เรื่องนี้ชี้ให้ชวนเชื่อว่า อาณัติจากสวรรค์นั้น มีพลานุภาพสูงกว่าตัวช่วยอื่นใด ถึงจะเก่งจะเฮงแค่ไหน แม้จะฝันไกลแต่ก็ไปไม่ถึง.
กิเลน ประลองเชิง
คลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม