เมื่อ วันที่ 10 ธันวาคม ถือเป็น วันรัฐธรรมนูญของประเทศไทย เป็นวันระลึกในโอกาสที่ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯพระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ.2475 หลังจากมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็น รัฐธรรมนูญถาวรเป็นฉบับแรก ของประเทศไทย รัฐบาล รัฐสภาไทยได้มีการจัดกิจกรรมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ เป็นประจำทุกปี และปี 2567 นี้ ถือเป็นปีที่ 92 ของรัฐธรรมนูญ ประเทศไทยมีรัฐธรรมนูญทั้งสิ้น 20 ฉบับ ฉบับสุดท้ายประกาศใช้เมื่อปี 2560 ภายหลังจากการยึดอำนาจของ คสช.ที่นำโดย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เมื่อปี 2557 ในการเข้ายึดอำนาจ รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ที่ต้องลี้ภัยไปอยู่ต่างประเทศจนถึงปัจจุบันเป็นเวลา 10 ปีพอดี วันที่ 12 ธ.ค.นี้ก็จะมีการเสนอแก้รัฐธรรมนูญกันอีกแล้ว
ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงอำนาจการปกครองก็จะมีการเรียกร้องให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และชนวนเหตุจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ก็นำไปสู่การยึดอำนาจการปกครองเกือบทุกครั้ง ที่ต้องทำความเข้าใจให้มากก็คือ การแก้ไขรัฐธรรมนูญ กับ การล้มล้างการปกครองตามรัฐธรรมนูญ ห่างกันแค่เส้นยาแดงผ่าแปด ดังนั้น อำนาจการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ที่เปิดโอกาสให้มีการแก้ไขหลังจากมีการบังคับใช้รัฐธรรมนูญไปแล้วกี่ปีตามที่กำหนดเอาไว้ในรัฐธรรมนูญเอง สามารถเสนอให้มีการแก้ไขได้ โดย รัฐบาล สส.-สว. ในสภา และการเข้าชื่อของภาคประชาชน โดยอาศัยเสียงข้างมากของ สส.และ สว.ในสภา โหวตรับหรือไม่รับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ดูเหมือนไม่มีอะไรมาก
ถ้าดูตามเนื้อผ้าแล้ว ไม่มีอะไรผิดปกติ อาจจะแก้ยากหรือแก้ง่าย ขึ้นอยู่กับความเห็นของ สส.และ สว.ในสภามีความเห็นตรงกันมากน้อยแค่ไหน ยกเว้นว่าจะนำเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญไปเป็นเกมทางการเมือง จะว่าไปแล้ว ตัวบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ก็ไม่ได้มีบทบาทสำคัญอะไรกับการเมืองการปกครอง แต่ รัฐธรรมนูญ จะเป็นสารตั้งต้นที่จะนำไปประกาศบังคับใช้เป็น กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ และ องค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ จุดนี้คือ จุดเป็นจุดตายของการเมืองไทยที่อยู่ภายใต้อำนาจเหนือรัฐธรรมนูญ
…
เพราะคนที่สั่งยุบพรรคการเมืองได้ก็คือ ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ในการใช้ดุลพินิจยุบพรรคการเมือง ป.ป.ช. กกต. มีหน้าที่สอบสวนและชี้มูลความผิดแล้วส่งให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัย ใครเป็นคนเขียน คนบัญญัติรัฐธรรมนูญ กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ ก็จะเอื้อประโยชน์ จุดอ่อน จุดแข็งเอาไว้ล่วงหน้าหรือที่เรียกว่าหมกเม็ด
เงื่อนตายที่บรรจุเอาไว้ในรัฐธรรมนูญ สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ จะละเมิดมิได้ ดังนั้นการแก้ไขกฎหมายมาตรา 110 และ 112 จึงเป็นเงื่อนตายของรัฐธรรมนูญ สุดท้ายก็นำไปสู่วิกฤติทางการเมืองซ้ำซาก
ในยุคปัจจุบันการจะแก้ไขหรือไม่แก้ไขรัฐธรรมนูญ จึงเป็นเรื่องไกลตัวประชาชน ที่ลดการให้ความสำคัญของรัฐธรรมนูญไปมาก หันไปพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์บ้าง อำนาจนอกรัฐธรรมนูญบ้าง อุดมการณ์กินไม่ได้เก็บใส่ลิ้นชัก
ประชาธิปไตยก็แค่ฝันกลางวันของคนชอบฝัน.
หมัดเหล็ก
[email protected]
คลิกอ่านคอลัมน์ “คาบลูกคาบดอก” เพิ่มเติม